ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

pedΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ

 ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

(εδώ το έγγραφο για εκτύπωση)

ΘΕΜΑΤΑ

Α. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

  1. Επανακαθορισμός των ασφαλιστικών εισφορών βάσει ουσιαστικών κριτηρίων
  2. Επίλυση του προβλήματος των ληξιπρόθεσμων οφειλών στο ΕΤΑΑ
  3. Αναστολή της αποστολής στοιχείων από το ΤΑΝ στο ΚΕΑΟ
  4. Θεώρηση βιβλιαρίων υγείας
  5. Συμμετοχή εκπροσώπου των ασφαλισμένων του ΤΝ στο ΔΣ του ΕΤΑΑ καθώς και στη ΔΕ του ΤΑΝ
  6. Άσκηση αγωγής από το ΕΤΑΑ για το ζήτημα του PSI
  7. Συμψηφισμός οφειλόμενων του ΕΟΠΥΥ με ασφαλιστικές εισφορές

Β. ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

  1. Αλλαγή του συστήματος φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών
  2. Εξαίρεση των δικηγορικών υπηρεσιών από το ΦΠΑ ή μείωση του συντελεστή
  3. Δικαστική προσφυγή κατά του τέλους επιτηδεύματος
  4. Θέσπιση απλούστερης φορολογικής νομοθεσίας
  5. Δικαστική προσφυγή κατά των μηνιαίων συγκεντρωτικών καταστάσεων
  6. Κατάργηση της φορολόγησης των εκλογικών αποζημιώσεων

Γ. ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ

  1. Δικαστική προσφυγή κατά του κόστους πρόσβασης στη δικαιοσύνη
  2. Διαφάνεια ως προς τις αναθέσεις συμβάσεων των δικηγορικών συλλόγων
  3. Ακύρωση της τροποποίησης για το δικαστικό ένσημο στις αναγνωριστικές αγωγές
  4. Προσαύξηση του διανεμόμενου μερίσματος
  5. Θεσμοθέτηση μιας νομικής ομάδας από δικηγόρους εξειδικευμένους στο δημόσιο δίκαιο

Σχετικό: Το με αρ. πρ. ΔΣΑ (απευθυντέο στην Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος) 2042/18.02.2014 έγγραφο της αναφερόμενης Πανελλήνιας Ένωσης Δικηγόρων (Π.Ε.Δ.), με συνημμένες τις υπογραφές 1067 δικηγόρων της Επικράτειας.

Α. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

  1. Επανακαθορισμός των ασφαλιστικών εισφορών βάσει ουσιαστικών κριτηρίων

Σύμφωνα με διαπιστώσεις του Ε.Τ.Α.Α., σε δελτίο τύπου του με ημερομηνία 1-10-2012 «Χωρίς το Ταμείο μας να ερωτηθεί και χωρίς προηγούμενη αναλογιστική μελέτη, επιβλήθηκαν από την Πολιτεία αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών σε ένα πλεονασματικό Ταμείο, που είχαν αντίθετο αποτέλεσμα στις εισπράξεις μας, αφού ολοένα και περισσότεροι (νέοι κυρίως) Μηχανικοί, Υγειονομικοί και Νομικοί αποχωρούν από το λειτούργημά τους, αδυνατώντας να καλύψουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους, με τους φορείς αλλά και την διοίκηση του ΕΤΑΑ ενάντια στις αυξήσεις». Καταλήγει στο δελτίο τύπου ότι υφίσταται αναγκαιότητα να αποκατασταθεί η «δυνατότητα επιλογής του ασφαλισμένου όπως ισχύει σε όλους τους υπόλοιπους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης της ασφαλιστικής κατηγορίας ένταξης τους», δηλαδή η κατάργηση του άρθρου 44 παρ. 15 του ν. 3986/2011 ή η εξαίρεση και των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. από την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται αναλογιστική μελέτη που έχει συντάξει το ΤΣΜΕΔΕ, όπως αναφέρθηκε από τον εκπρόσωπο του ΤΣΜΕΔΕ στο ΔΣ του ΕΤΑΑ στις 27.02.2014, κατά την οποία παρατηρείται συρρίκνωση της βιωσιμότητας του ΤΣΜΕΔΕ κατά δύο χρόνια με την εφαρμογή των μέτρων αυτών.

Σημειώνουμε ότι ο Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματικών (Ο.Α.Ε.Ε.) έχει ήδη αποφασίσει το «πάγωμα» των ασφαλιστικών εισφορών των ασφαλισμένων του και μάλιστα, όπως επισημαίνεται στο δελτίο τύπου του Ο.Α.Ε.Ε., με ημερομηνία 22-11-2013, «Η Διοίκηση και το Δ.Σ. του Οργανισμού, εκτιμώντας την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, αποφάσισαν να μην αυξηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές για δύο ακόμη έτη, έως 31/12/2015, διευκολύνοντας έτσι τους ασφαλισμένους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους».

Η σημερινή κατάσταση βρίσκει σύμφωνη τη διοίκηση του ΕΤΑΑ, με τον Πρόεδρο του ΔΣ αυτού να αναγνωρίζει την 11.03.2014 την αναγκαιότητα επιστροφής στην ασφαλιστική κατάσταση που ίσχυε προ του 2011, δηλαδή προ της απόφασης για υποχρεωτική άνοδο ασφαλιστικής κατηγορίας ανά τριετία, κίνηση που και ο ίδιος αναγνώρισε ως αναποτελεσματική στις σημερινές συνθήκες.

Κατά τα ανωτέρω θα πρέπει να προταθεί η θέσπιση εισοδηματικών και λοιπών ουσιαστικών κριτηρίων στην κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών, κατά το πρότυπο άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Θα πρέπει ειδικότερα να εξεταστεί η δυνατότητα αντικατάστασης του υπάρχοντος συστήματος υπολογισμού των εισφορών των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. από ένα νέο δικαιότερο σύστημα, στο οποίο οι ασφαλιστικές εισφορές θα υπολογίζονται αναλογικά με βάση το πραγματικό (όχι τεκμαρτό) φορολογητέο εισόδημα του ασφαλισμένου, όπως συμβαίνει σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Μεγάλη Βρετανία, Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία, Φινλανδία, Κύπρο, Λουξεμβούργο, αλλά και Ελβετία (πηγή:http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=858&langId=el). Παράδειγμα τέτοιου συστήματος (σύνδεσης της εισφοροδοτικής ικανότητας με το φορολογητέο εισόδημα) έχουμε στη Χώρα μας, με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του ν. 3050/2002, στην περίπτωση των ασφαλισμένων του Ο.Α.Ε.Ε. που δραστηριοποιούνται σε περιοχές με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων. Οι ως άνω ασφαλισμένοι, όταν έχουν φορολογητέο εισόδημα κάτω των 13.216 ευρώ (400άσιο του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη) απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στον Ο.Α.Ε.Ε. και υπάγονται στη χαμηλότερη ασφαλιστική κατηγορία του Ο.Γ.Α., η οποία προϋποθέτει την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών μόλις 600 ευρώ ετησίως, τόσο για τον τομέα συνταξιοδότησης όσο και για τον τομέα της υγείας. Ένα δεύτερο παράδειγμα αναλογικού προσδιορισμού των ασφαλιστικών εισφορών με βάση το φορολογητέο εισόδημα θεσπίστηκε πρόσφατα, με τις διατάξεις της υποπαραγράφου ΙΑ.6, περ. 1 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, για τις εισφορές των «παλαιών» ασφαλισμένων (προ του 1993) στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και συγκεκριμένα για όσους εξ αυτών αμείβονται με μισθό μεγαλύτερο των 2.432,25 ευρώ τον μήνα (97,29 ευρώ επί 25 ημέρες ασφάλισης). Για τους ασφαλισμένους αυτούς προβλέφθηκε η αναλογική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τους με βάση το μισθό τους (βλ. και Εγκ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ 13/1.3.2013). Δεν είναι όμως και νέα η περίπτωση υπολογισμού με βάση το εισόδημα, αφού οι αντίστοιχες ρυθμίσεις ίσχυαν και για τους ασφαλισμένους του ΤΕΒΕ προ του 1993.

Σήμερα η ρύθμιση αυτή εμφανίζεται μονόδρομος, αφού η κάλυψη των δημοσίων βαρών, ως ενότητα, πλήττει τη μεγάλη βάση των ελεύθερων επαγγελματιών, που αναμφισβήτητα έχει εξαιρετικά μειωμένο εισόδημα. Δυστυχώς, η κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, εμφανίζει ακόμη πιο δύσκολη τη λήψη απόφασης για τη θεσμοθέτηση εισοδηματικού ορίου για την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών. Πρέπει όμως να κατευθυνθεί προς τη σχετική ρύθμιση το ΕΤΑΑ και οι εντασσόμενοι σε αυτό φορείς, δεδομένου ότι η μέχρι σήμερα εμπειρία, όλων των φορέων, δείχνει ότι η αύξηση των δημοσίων βαρών συνεπάγεται τη μείωση των οικονομικών δυνατοτήτων των πολιτών, που οδηγεί σε μεγαλύτερο αδιέξοδο και σε συνακόλουθα ελλείμματα των δημοσίων ταμείων.

Τέλος, παρωχημένες και χωρίς λόγους εξακολούθησης, πρέπει να θεωρηθούν οι διατάξεις περί της διατήρησης καθεστώτων παλαιών και νέων ασφαλισμένων (προ και μετά το 1993). Είναι προφανώς προκλητικό να εφαρμόζονται κριτήρια επαχθή, όπως της υποχρεωτικής μετάταξης σε ανώτερη κατηγορία, μόνο για τους ασφαλισμένους μετά το 1993, δεδομένου μάλιστα ότι οι προσδοκώμενες συνταξιοδοτικές απολαβές που θα λάβουν οι ασφαλισμένοι μετά το 1993 είναι συντριπτικά μειωμένες σε σχέση με τις συντάξεις αυτών που έχουν ασφαλιστεί για πρώτη φορά προ του 1993. Και είναι προφανώς αντίθετο σε κάθε έννοια ισότητας, οι ασφαλισμένοι μετά το 1993 (άνω της πενταετίας) να καταβάλουν μεγαλύτερες ασφαλιστικές εισφορές από τους ασφαλισμένους προ του 1993. Για το 2013, ένας δικηγόρος 6 ετών (νέος ασφαλισμένος) καλείται να καταβάλει στο ΤΑΝ 2.780,28 ευρώ, ενώ ένας δικηγόρος 36 ετών (παλαιός ασφαλισμένος) καλείται να καταβάλει λιγότερα και συγκεκριμένα 2.626,68 ευρώ.

Προτείνουμε:

(α) Να ανασταλεί επ’ αόριστον και με αναδρομική ισχύ, η εφαρμογή των διατάξεων και αποφάσεων για την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των δικηγόρων ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. και να εξεταστεί η μείωση αυτών, τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η οικονομική κρίση της Χώρας.

(β) Να η καταργηθεί το άρθρο 44 παρ. 15 του ν. 3986/2011 ή να αποφασιστεί η εξαίρεση και των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. από την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως και να κατοχυρωθεί η δυνατότητα ελεύθερης επιλογής της ασφαλιστικής κατηγορίας ένταξης των δικηγόρων ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. Σημειώνουμε ότι αντίστοιχη υπουργική απόφαση έχει ήδη εκδοθεί για τους ασφαλισμένους του Ο.Α.Ε.Ε. (Απόφαση Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Φ80000/10255/334/06.06.2012, Καθορισμός διαδικασίας για την επιλογή κατάταξης σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία από τους ασφαλισμένους του Ο.Α.Ε.Ε., ΦΕΚ Β΄ 1849/13.06.2012), ενώ με απόφαση του ΕΤΑΑ (συνεδρ. 288/29.04.2013) έχει ανασταλεί η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών μέχρις εκδόσεως αποφάσεως επί αιτήσεως ακυρώσεως που έχει καταθέσει το ΤΕΕ και ασφαλισμένοι του ΤΣΜΕΔΕ. Σημειώνεται ότι η απόφαση αυτή δεν αναφέρει ρητά ότι η αναστολή αφορά μόνο τους ασφαλισμένους του ΤΣΜΕΔΕ.

(γ) Να αναγνωριστεί νομικά η ιδιότητα του «μη δυναμένου να καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές», με τη θέσπιση ενός «ανεισφορολόγητου» ποσού για δικηγόρους με μηδενικά φορολογητέα εισοδήματα ή με ένα ελάχιστο πραγματικό (όχι τεκμαρτό) φορολογητέο εισόδημα από την άσκηση του λειτουργήματός τους (π.χ. κάτω των 3.000 ευρώ).

(δ) Να επεκταθεί η πρόβλεψη για την καταβολή μειωμένων ασφαλιστικών εισφορών από τα πέντε έτη που είναι σήμερα, στα 10 έτη

(ε) Να αποφασιστεί η αντικατάσταση του υπάρχοντος συστήματος υπολογισμού των εισφορών των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. από ένα νέο δικαιότερο σύστημα, στο οποίο οι ασφαλιστικές εισφορές θα υπολογίζονται αναλογικά με βάση το πραγματικό (όχι τεκμαρτό) φορολογητέο εισόδημα του ασφαλισμένου και τα έτη ασφάλισής του. Συγκεκριμένα με την πρόβλεψη της αναλογικής κλιμάκωσης των εισφορών ανάλογα με τα έτη ασφάλισης και το ετήσιο πραγματικό φορολογητέο εισόδημα, κατά τρόπο ώστε οι ασφαλιστικές εισφορές να αυξάνονται προοδευτικά ανάλογα με τα έτη ασφάλισης, ως πρώτη παράμετρο, και ανάλογα με το ετήσιο πραγματικό φορολογητέο εισόδημα, ως δεύτερη παράμετρο.

(στ) Να εξισωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές και ο ανωτέρω τρόπος υπολογισμού σε όλους τους ασφαλισμένους, είτε με έτος πρώτης ασφάλισης προ του 1993 είτε μετά του 1993, δεδομένου ότι σήμερα δεν υφίστανται ιδιάζοντες λόγοι για τη διατήρηση αυτής της ρύθμισης, με ιδιαίτερα επαχθείς όρους για τους ασφαλισμένους μετά το 1993 και με συντριπτικά λιγότερες προσδοκώμενες συνταξιοδοτικές απολαβές.

(ζ) Να συνταχθεί αναλογιστική μελέτη, στα πρότυπα του ΤΣΜΕΔΕ και να προσβληθούν με ένδικα βοηθήματα οι αποφάσεις αυξήσεων άλλως να απαιτηθεί η επέκταση της υπ’ αρ. 288/29.04.2013 απόφασης του ΔΣ του ΕΤΑΑ σε όλους τους κλάδους ασφαλισμένων του, ιδίως στους ασφαλισμένους του ΤΝ, που υπάγονται κατά τον ίδιο τρόπο στην ασφάλιση των υπαγόμενων στο ΕΤΑΑ φορέων τους (ασφάλιση ιδιότητας και όχι απασχόλησης, όπως π.χ. οι ασφαλισμένοι του ΤΣΑΥ).

2. Επίλυση του προβλήματος των ληξιπρόθεσμων οφειλών στο ΕΤΑΑ

Η σημερινή κατάσταση των ληξιπρόθεσμων οφειλετών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, ενώ παρατηρείται διαρκής αύξηση του αριθμού και των οφειλετών και των οφειλών τους. Το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται από την δυσκολία ρύθμισης των οφειλών με διακανονισμό. Για να πετύχει κάποιος ασφαλισμένος διακανονισμό των οφειλών του, θα πρέπει να εξοφλήσει τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές του έτους (εφάπαξ ποσό) και να ρυθμίσει στη συνέχεια τις ληξιπρόθεσμες. Είναι δε σύνηθες να αδυνατεί κάποιος ασφαλισμένος να καταβάλει εφάπαξ ποσό και ταυτόχρονα και την πρώτη δόση της ρύθμισης. Εξάλλου είναι πλέον δεδομένο ότι πολλές ρυθμίσεις δεν εξυπηρετούνται, ενώ ο φαύλος κύκλος συνεχίζει με το υπόλοιπο των εισφορών του τρέχοντος, κατά την υπαγωγή στη ρύθμιση, έτους. Το φαινόμενο αυτό προφανώς εμφανίζεται ακόμη πιο έντονο σε ασφαλισμένους με χαμηλά εισοδήματα, οι οποίοι θεωρείται βέβαιο ότι δεν θα εξυπηρετούν τη ρύθμιση του διακανονισμού, με τις προσαυξήσεις μάλιστα επί του κεφαλαίου. Για να αντιμετωπιστεί η αυξητική αυτή τάση, θα πρέπει να συσταθεί κάποιο αρμόδιο όργανο που αξιολογεί και θα λαμβάνει υπόψη την τρέχουσα προσωπική και οικονομική κατάσταση του κάθε ασφαλισμένου.

Προτείνουμε:

Να συσταθεί ειδική Επιτροπή στο Ε.Τ.Α.Α., στην οποία θα μπορούν να προσφεύγουν οι δικηγόροι ασφαλισμένοι του Ταμείου ,αιτούμενοι την ελάφρυνση των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών τους, υπό την προϋπόθεση: α) ότι είχαν αποδεδειγμένα πολύ χαμηλά φορολογητέα εισοδήματα από το έτος 2009 τουλάχιστον μέχρι και σήμερα και β) ότι δεν εμφανίζουν αυξητική μεταβολή των περιουσιακών τους στοιχείων (με εξαίρεση γονικές παροχές) δυσανάλογη προς τα φορολογητέα εισοδήματά τους, κατά τρόπο ώστε να τεκμηριώνεται η εισφοροδοτική τους ικανότητα. Η Επιτροπή αυτή, εξετάζοντας όλους τους λόγους αδυναμίας καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών που θα προβάλουν οι ασφαλισμένοι δικηγόροι, θα μπορεί να προβαίνει σε διαγραφή οφειλών για όσους είχαν εντελώς ανεπαρκή φορολογητέα εισοδήματα ή σε μείωση οφειλών για όσους είχαν εισοδήματα έως 7.178 ευρώ (όριο φτώχιας), με αντίστοιχη αναλογική μείωση της μελλοντικής τους σύνταξης, για κάθε χρόνο που αδυνατούν να καταβάλουν, πλήρως ή μερικώς, τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

3. Αναστολή της αποστολής στοιχείων από το ΤΑΝ στο ΚΕΑΟ

            Ήδη έχει τεθεί σε συζήτηση η αναστολή των στοιχείων στο ΚΕΑΟ μέχρις ότου αποφανθούν οι φορείς ασφαλισμένων και γίνει διαβούλευση του ΕΤΑΑ με τους εκπροσώπους των παρατάξεων της Βουλής. Προς το παρόν τίθεται σε εφαρμογή, άνευ επίσημης απόφασης, η αναστολή αποστολής των στοιχείων για οφειλές κάτω των 30.000 €, υιοθετώντας ο Πρόεδρος του ΕΤΑΑ την πρόταση του ΤΣΜΕΔΕ για αναστολή αποστολής των στοιχείων για ληξιπρόθεσμες οφειλές κάτω από 25.000€. Το Συμβούλιο του ΕΤΑΑ τείνει στην αποστολή εγγράφου προς τον αρμόδιο Υπουργό, ώστε να θεσμοθετηθεί η αύξηση του ορίου στα 30.000€, σύμφωνα με εισήγηση του Προέδρου του ΕΤΑΑ την 11.03.2014.

Δεδομένου ότι η αναγκαστική είσπραξη οφειλών είναι θεσμός εξαιρετικά αυστηρός, αφού δε λαμβάνει υπ’ όψη το οποιοδήποτε κριτήριο προσωρινής ή μόνιμης αδυναμίας εξόφλησης, καθίσταται αναγκαία η θεσμοθέτηση δικαιότερων κριτηρίων. Σημειωτέον ότι το ποσό των 5.000 € σημαίνει σχεδόν ενός έτους εισφορές για δικηγόρο άνω της 10ετίας μετά τον υπολογισμό των προσαυξήσεων. Εάν εξάλλου ληφθεί απόφαση περί τμηματικών καταβολών κατά τη διάρκεια του έτους, στα πρότυπα των άλλων ασφαλιστικών φορέων, τότε οι ληξιπρόθεσμες οφειλές θα ξεπεράσουν τα 5.000€ με την εκπνοή του έτους μη κάλυψης των ασφαλιστικών εισφορών.

Προτείνουμε:

(α) Να ανασταλεί τουλάχιστον για μία τριετία η διάταξη του άρθρου 101 παρ. 9 του ν. 4172/2013 για τη διαβίβαση των ληξιπρόθεσμων οφειλών από ασφαλιστικές εισφορές του ΕΤΑΑ άνω των 5.000 €, στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) και να κινηθεί η νομοθετική διαδικασία για την αύξηση του ορίου των 5.000 € στις 25.000 ή 30.000 €. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξεταστεί και η τροποποίηση της ως άνω διατάξεως, ώστε να μην διαβιβάζονται στο ΚΕΑΟ οι ληξιπρόθεσμες εισφορές δικηγόρων ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ, οι οποίοι έχουν ατομικά φορολογητέα εισοδήματα κατώτερα των 12.000 € ή οικογενειακά εισοδήματα κατώτερα των 20.000 €.

(β) Σε περίπτωση που το ΕΤΑΑ πάρει τελικά απόφαση για τη διαβίβαση των στοιχείων στο ΚΕΑΟ, η απόφαση αυτή, η οποία έχει εκτελεστό χαρακτήρα, θα πρέπει να προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ εντός 60 ημερών, από έναν ασφαλισμένο οφειλέτη του ΤΑΝ, με τη θεσμική στήριξη του συλλόγου του και της Ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων. Βάση της αιτήσεως ακυρώσεως θα είναι ότι στο ΚΕΑΟ διαβιβάζονται όλες οι οφειλές άνω των 5.000 € (που αποτελεί ένα αυθαίρετο αριθμητικό κριτήριο), χωρίς να τίθεται κανένα ουσιαστικό κριτήριο για το είδος των οφειλών, το χρόνο που δημιουργήθηκαν, το εισόδημα του οφειλέτη κατά το χρόνο δημιουργίας τους και το ύψος των οφειλών. Η επίμαχη διάταξη, αντί του αριθμητικού ορίου των 5.000 € για όλους, θα έπρεπε να θέτει ουσιαστικά κριτήρια, όπως το αν οι εισφορές δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της κρίσης ή όχι (από το 2010 και μετά), αν το φορολογητέο εισόδημα του ασφαλισμένου μπορούσε να καλύψει το ύψος των εισφορών του, αν οι οφειλές αφορούν σε μη καταβληθείσες εισφορές ή σε προσαυξήσεις κλπ. Και θα έπρεπε να κάνει και μία κλιμάκωση στο ποιες εισφορές θα διαβιβάζονται και ποιες όχι, η οποία θα διαμορφώνεται με βάση τα παραπάνω ουσιαστικά κριτήρια. Η ευδοκίμηση μιας τέτοιας αιτήσεως ακυρώσεως είναι αρκετά πιθανή, διότι η νομολογία του ΣτΕ σε αυτά τα ζητήματα (πρόβλεψη εντός αριθμητικού ορίου ή τυπικού κριτηρίου, χωρίς να τίθεται κανένα ουσιαστικό κριτήριο) είναι πάγια (με παραδείγματα λ.χ. την πρόσφατη απόφαση για την αντισυνταγματικότητα της πρώτης διαθεσιμότητας, αλλά και τη γνωστή απόφαση για την αντισυνταγματικότητα του ορίου ηλικίας για την εγγραφή σε δικηγορικό σύλλογο).

4. Θεώρηση βιβλιαρίων υγείας

Σήμερα ως γνωστόν, εάν κάποιος δεν έχει καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές του στον τομέα υγείας, δεν θεωρείται το βιβλιάριο υγείας του, με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνει υγειονομικής και φαρμακευτικής περίθαλψης. Αναφορικά με το ζήτημα αυτό, οι ασφαλισμένοι στο ΤΣΜΕΔΕ απαίτησαν και επέτυχαν, τόσο για πέρσι όσο και για φέτος, τη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας όλων των ασφαλισμένων μηχανικών, ούτως ώστε να μην υπάρχει κανένα ανασφάλιστο μέλος. Σε περίπτωση δε μη θεώρησης του ασφαλιστικού του βιβλιαρίου, ο ασφαλισμένος μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι άνευ αντικειμένου η απαίτηση για την καταβολή των οφειλόμενων εισφορών υγείας παρελθόντων ετών, αφού δεν έχει υπάρξει κάλυψη κατά τα έτη αυτά, αλλά ούτε και μπορεί αναδρομικά να παρασχεθεί σχετική κάλυψη.

Πρέπει να τονιστεί ότι συνιστά ιδιαίτερα επαχθές μέτρο η μη υγειονομική κάλυψη ενός ασφαλισμένου όταν υπάρχει έστω και μερική δυνατότητα καταβολής των ετήσιων εισφορών, καθώς όπως είναι κοινώς γνωστό, η υγεία αποτελεί βασικό συνταγματικό δικαίωμα. Κατά το πρότυπο δε του ΙΚΑ, όπου με ελάχιστα ημερομίσθια (50) ο ασφαλισμένος μπορεί να θεωρήσει το βιβλιάριο υγείας του, κρίνεται σκόπιμο να θεσμοθετηθεί και στο ΕΤΑΑ η υγειονομική και φαρμακευτική κάλυψη των ασφαλισμένων, ακόμα και στις περιπτώσεις που παρουσιάζουν έστω μερική αδυναμία κάλυψης του συνόλου των ετήσιων εισφορών. Είναι δε προφανώς αυτονόητο ότι η καταβολή του υπόλοιπου που δεν έχει καταβληθεί, δεν θα αποτελεί εμπόδιο για τη θεώρηση κατά το επόμενο έτος. Ομοίως όπως και για τον ΤΝ, το κριτήριο θα πρέπει να είναι εισοδηματικό, με τα ίδια ως άνω όρια απαλλαγής για την καταβολή του υπολοίπου. Στο αντίστοιχο πνεύμα των ανωτέρω κινείται και η θέση του Προέδρου του ΕΤΑΑ, κατά την άποψη που εξέφρασε κατά τη συνεδρίαση της 11.03.2014, καίτοι το θέμα άπτεται του ΕΟΠΥΥ.

Προτείνουμε:

Να θεσμοθετηθεί η δυνατότητα μερικής απαλλαγής από την καταβολή των εισφορών, με την θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων και τη θέσπιση ελαχίστου ορίου καταβολής εισφορών για την κάλυψη του τομέα της υγείας, σε περίπτωση που προκύπτει πραγματικό ατομικό φορολογητέο εισόδημα κατώτερο των 3.000 ευρώ ή οικογενειακό εισόδημα κατώτερο των 10.000 ευρώ, εφόσον έχει καλυφθεί το 1/6 των ετήσιων εισφορών. Στην περίπτωση πλήρους αδυναμίας κάλυψης οποιουδήποτε ποσού, θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η θεώρηση του βιβλιαρίου, με κεφαλαιοποίηση του ποσοστού του 1/6 για το μέλλον μέχρι και 5 έτη, άνευ τοκοφορίας μέχρι και 5 χρόνια, οπότε θα είναι απαιτητό.

  1. Συμμετοχή εκπροσώπου των ασφαλισμένων του ΤΑΝ στο ΔΣ του ΕΤΑΑ καθώς και στη ΔΕ του ΤΑΝ

Στον ιδρυτικό νόμο του ΕΤΑΑ δεν προβλέφθηκε θέση εκπροσώπου των ασφαλισμένων του ΤΑΝ στο ΔΣ του ΕΤΑΑ, συνεπώς δεν ακούγεται η άποψη των ασφαλισμένων δικηγόρων, με όσες δυσμενείς συνέπειες έχει η παράλειψη αυτή. Αντιθέτως, στο ΔΣ του ΕΤΑΑ παρίστανται εκπρόσωποι ασφαλισμένων άλλων Τομέων του ΕΤΑΑ (όπως το ΤΣΜΕΔΕ και το ΤΣΑΥ) καθώς και εκπρόσωπος των συνταξιούχων. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι παρίστανται, ως κυβερνητική επίτροπος, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης ΓΓΚΑ (Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων) και ο εκπρόσωπος υπαλλήλων Ε.Τ.Α.Α, χωρίς να μπορεί να υποστηριχθεί η αναγκαιότητα των τελευταίων στο ΔΣ του ΕΤΑΑ, ιδίως εάν ληφθεί υπόψη ότι με τη θέση της προϊσταμένης της Διεύθυνσης ΓΓΚΑ συμπορεύονται και οι δύο εκπρόσωποι του εποπτεύοντος Υπουργείου.

Ομοίως, στη Διοικούσα Επιτροπής του ΤΑΝ δεν συμμετέχει εκπρόσωπος ασφαλισμένων κανενός κλάδου υπαγόμενου στο ΤΑΝ (καθόσον αφορά στους άμισθους ασφαλισμένους, ήτοι δικηγόρους, δικαστικούς επιμελητές, συμβολαιογράφους, υποθηκοφύλακες), τη στιγμή που στη ΔΕ του ΤΣΜΕΔΕ, συμμετέχουν 3 εκπρόσωποι ασφαλισμένων, πλέον ενός εκπροσώπου συνταξιούχων, επί επταμελούς οργάνου (όπως εξάλλου επταμελής είναι και η ΔΕ του ΤΑΝ), ήτοι δηλαδή οι άμεσα ενδιαφερόμενοι έχουν την πλειοψηφία στη ΔΕ.

Προτείνουμε:

Να γίνει εισήγηση για νομοθετική τροποποίηση του ν. 3655/2008, ώστε να συμπεριληφθεί στα μέλη του ΔΣ του ΕΤΑΑ ένα μέλος ως εκπρόσωπος των ασφαλισμένων του Τομέα Νομικών και να γίνει τροποποίηση του Κώδικα περί Ταμείου Νομικών (άρθρο 5 ν.δ. 4114/1960), προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμετοχή εκπροσώπων των ασφαλισμένων του ΤΑΝ στη ΔΕ του Τομέα.

6. Άσκηση αγωγής από το ΕΤΑΑ για το ζήτημα του PSI

            Ως γνωστόν, η υποχρεωτική εφαρμογή του PSI στα ομόλογα ελληνικού δημοσίου των ασφαλιστικών οργανισμών (μεταξύ των οποίων και το ΕΤΑΑ), το λεγόμενο «κούρεμα» των ομολόγων, είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί οριστικά το 53,50% του ποσού των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που κατείχε το ΕΤΑΑ, αλλά συγχρόνως και να μετατεθεί ο χρόνος αποπληρωμής (λήξης) του υπολοίπου μέρους που απέμεινε για το απώτερο μέλλον και συγκεκριμένα για το διάστημα από το έτος 2023 έως το έτος 2042, ενώ οι αρχικές λήξεις των ομολόγων ήταν τα έτη 2012 έως και 2019. Είναι προφανής η ζημία που υπέστη το ΕΤΑΑ, όπως προφανής είναι και η ευθύνη του ελληνικού δημοσίου και της Τράπεζας της Ελλάδος, στην οποία μεταφέρονται υποχρεωτικά εκ του νόμου τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και η οποία, ενεργώντας ως διαχειριστικό όργανο, επένδυσε τα αποθεματικά σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, χωρίς καμία σχετική συμμετοχή ή σύμπραξη των ίδιων των ταμείων. Μάλιστα, η ΤτΕ καρπώνεται και αμοιβή από το κοινό κεφάλαιο των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων για αυτή την «υπηρεσία διαχείρισης» που παρέχει. Τέλος, σημειώνεται ότι η αντίστοιχη ζημία των ελληνικών τραπεζών από το «κούρεμα» των ομολόγων που κατείχαν έχει ήδη αποκατασταθεί από το ελληνικό δημόσιο, με την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω του ΤΧΣ. Αντίστοιχη αποκατάσταση πρέπει να γίνει και για τη ζημία του ΕΤΑΑ, καθώς δεν μπορεί να νοηθεί ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος συνιστά υπέρτερο «αγαθό» από την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, η οποία έχει διαταραχθεί πλέον σε βαθμό διακινδύνευσης της βιωσιμότητάς της.

Προτείνουμε:

Να ασκηθεί, εφόσον βέβαια αυτό δεν έχει ήδη γίνει, αγωγή εκ μέρους του ΕΤΑΑ κατά του ελληνικού δημοσίου και της Τράπεζας της Ελλάδος, για το ζήτημα του PSI και του κουρέματος των ομολόγων του Ταμείου και να ζητηθεί (εξώδικα και δικαστικά) η αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη το Ταμείο από την υποχρεωτική εφαρμογή του PSI.

7. Συμψηφισμός οφειλόμενων του ΕΟΠΥΥ με ασφαλιστικές εισφορές

       Όπως είναι γνωστό, ο κλάδος υγείας του ΕΤΑΑ εντάχθηκε το 2012 στον ΕΟΠΥΥ, με καταστροφικές συνέπειες για όλους μας. Πέρα από την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας που μας παρέχονται, υπάρχουν σοβαρότατες ή καλύτερα μακροχρόνιες καθυστερήσεις στην καταβολή των ιατρικών δαπανών μας από τον ΕΟΠΥΥ. Οι καθυστερήσεις αυτές σε ορισμένες περιοχές της χώρας ξεπερνούν και τα 4 έτη. Από την άλλη πλευρά, εμείς υποχρεούμαστε να καταβάλουμε ετησίως το σύνολο των ασφαλιστικών οφειλών μας στον τομέα υγείας, ακόμη και αν έχουμε λαμβάνειν από τον ΕΟΠΥΥ, πράγμα το οποίο είναι απαράδεκτο.

Προτείνουμε:

Να θεσμοθετηθεί διαδικασία συμψηφισμού των ετήσιων ασφαλιστικών εισφορών μας προς τον κλάδο υγείας του ΕΤΑΑ, με τις οφειλόμενα προς εμάς ποσά από τον ΕΟΠΥΥ για ιατρικές δαπάνες που μας οφείλονται από αυτόν.

Β. ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

8. Αλλαγή του συστήματος φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών

Το σύστημα φορολόγησής μας από το φορολογικό έτος 2013 και μετά αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα των δικηγόρων, αλλά και των ελευθέρων επαγγελματιών γενικότερα. Με ΦΠΑ 23% και φόρο εισοδήματος 26 ή 33%, η μισή αμοιβή μας πηγαίνει κατευθείαν στο Κράτος. Στην πράξη έχουμε πλέον γίνει συνεταίροι με το Κράτος κατά 50% – 50%. Αν προσθέσουμε και το τέλος επιτηδεύματος (το οποίο κρίθηκε συνταγματικό και όπως αποδείχθηκε από πέρσι, θα αυξάνεται κατά το δοκούν κάθε φορά που λείπουν έσοδα από τον κρατικό προϋπολογισμό, και την εισφορά αλληλεγγύης (η οποία ήρθε για να μείνει) και την προκαταβολή φόρου 55% για το επόμενος έτος, γίνεται αντιληπτό ότι το φορολογικό βάρος είναι τεράστιο.

Σημειώνουμε, ότι με το νέο φορολογικό νόμο που εφαρμόζεται ήδη για τα εισοδήματα του 2013 και θα τον «βιώσουμε» στη φορολογική δήλωση του έτους 2014, φορολογούμαστε από το 1ο ευρώ με συντελεστές 26% (μέχρι 50.000 ευρώ) και 33% (πάνω από 50.000 ευρώ). Αυτό που δεν έχει γίνει ευρέως αντιληπτό είναι όμως ότι τα ποσά αυτά θα τα πληρώνουμε και επί τεκμαρτών εισοδημάτων. Δηλαδή, ένας δικηγόρος ακόμα και αν έβγαλε 1.000 ευρώ πραγματικό εισόδημα, αλλά έχει στην κατοχή του ένα σπίτι και ένα αυτοκίνητο (στα οποία προστίθεται και το τεκμαρτό ατομικό εισόδημα των 3.000 ευρώ), θα του προσδιοριστεί ένα τεκμαρτό εισόδημα τουλάχιστον 12.000 ευρώ, επί του οποίου θα πληρώσει φόρο 3.120 ευρώ + 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος + 120 ευρώ εισφορά αλληλεγγύης + την προκαταβολή φόρου του επόμενου έτους.

Προτείνουμε:

(α) Να γίνει σοβαρή θεσμική ενημέρωση του υπουργείου οικονομικών και της τρόικας για την πραγματική οικονομική και επαγγελματική κατάσταση της πλειοψηφίας των δικηγόρων στην Ελλάδα. Ειδικά η ενημέρωση της τρόικας είναι κομβική. Η άρνηση συνάντησης και επαφής με την τρόικα σημαίνει ότι οι «συζητητές» της τρόικας θα συνεχίσουν να δίνουν, χωρίς αντίλογο, την εικόνα που αυτοί θέλουν, ότι δηλαδή οι δικηγόροι βγάζουν πολλά λεφτά και δεν πληρώνουν φόρους. Μόνο με θεσμική συνάντηση με την τρόικα μπορούμε να προβάλουμε αντίλογο, με στοιχεία, και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε αυτή την άποψη, πριν έρθουν τα ακόμα χειρότερα.

(β) Να συσταθεί κοινός φορέας όλων των ελευθέρων επαγγελματιών (δικηγόρων, συμβολαιογράφων, δικαστικών επιμελητών, μηχανικών, γιατρών, λογιστών κλπ.) προκειμένου να γίνει ενιαία αντιμετώπιση των φορολογικών μέτρων που είναι κοινά για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες.

(γ) Να γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια και παρέμβαση ώστε να προστεθεί ένας ακόμα κατώτατος συντελεστής στη φορολογία εισοδήματος των ελευθέρων επαγγελματιών π.χ. 12 ή 15%, πέραν αυτών των 26 και 33%. Με τον τρόπο αυτό αποκαθίσταται εν μέρει η παραβιασθείσα σήμερα αρχή της ισότητας συμμετοχής στα δημόσια βάρη. Οι σημερινοί συντελεστές 26% και 33% είναι παράλογοι, καθώς επιφέρουν μεγαλύτερη φορολόγηση αυτών που έχουν χαμηλά εισοδήματα (κάτω των 50.000 ευρώ) και ελάφρυνση σε όσους έχουν μεγάλα εισοδήματα.

(δ) Να γίνει προσπάθεια για την θέσπιση και πάλι ενός αφορολόγητου ορίου και για τους ελεύθερους επαγγελματίες, καθώς ο χαρακτηρισμός μας ως «φυσικών προσώπων που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα» και η εξομοίωσή μας ουσιαστικά με επιχειρήσεις συνιστά προφανώς αντισυνταγματική διάκριση από τους υπόλοιπους φορολογούμενους.

(ε) Να συνταχθεί, από δικηγόρους με εξειδίκευση στο φορολογικό δίκαιο, μία πρότυπη προσφυγή κατά του εκκαθαριστικού σημειώματος τους 2014, προκειμένου να ασκηθούν μαζικά από όσο το δυνατόν περισσότερους συναδέλφους (αλλά και άλλους κλάδους ελευθέρων επαγγελματιών) προσφυγές κατά των εκκαθαριστικών τους σημειωμάτων. Υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γίνουν δεκτές οι προσφυγές αυτές, καταρχήν λόγω της υπέρμετρης φορολόγησης, αφού με την προσφυγή κατά του εκκαθαριστικού σημειώματος θα προσβάλλονται συνολικά όλοι οι φόροι που περιλαμβάνονται σε αυτό (φόρος εισοδήματος, τέλος επιτηδεύματος, εισφορά αλληλεγγύης, προκαταβολή φόρου 55% κλπ.). Επιπλέον, η υπέρμετρη αυτή φορολόγηση επιβάλλεται (προφανώς αντισυνταγματικά) και επί τεκμαρτών εισοδημάτων, επί μη υπαρχόντων δηλαδή εισοδημάτων, γεγονός που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε θετική δικαστική κρίση.

9. Εξαίρεση των δικηγορικών υπηρεσιών από το ΦΠΑ ή μείωση του συντελεστή

Το πρόβλημα της επιβολής ΦΠΑ στις δικηγορικές υπηρεσίες είναι γνωστό σε όλους μας και αποτελεί μείζον πρόβλημα. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει νέα σοβαρή προσπάθεια εξαίρεσης των δικηγορικών υπηρεσιών από το ΦΠΑ ή μείωσης του συντελεστή του ΦΠΑ.

Προτείνουμε:

(α) Να γίνει προσφυγή στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια και κατόπιν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για την «ακύρωση» της νομοθεσίας που προβλέπει την επιβολή ΦΠΑ στις δικηγορικές υπηρεσίες και να ζητηθεί η αρωγή του CCBE (CouncilofBarsandLawSocietiesofEurope), δηλαδή του Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων. Σημειώνεται ότι αντίστοιχη δικαστική προσπάθεια έχουν ξεκινήσει ήδη οι δικηγορικοί σύλλογοι του Βελγίου, η οποίοι εξασφάλισαν και την αρωγή του CCBE, το οποίο σε πρόσφατη συνεδρία της διαρκούς επιτροπής, αποφάσισε να παρέμβει στη σχετική διαδικασία υπέρ των δικηγορικών συλλόγων του Βελγίου (πηγή:http://www.lawnet.gr/news/belgio-prosfugi-ton-dikigorikon-sullogon-kata-tis-epibolis-tou-fpa-32009.html).

(β) Να προταθεί στο υπουργείο οικονομικών η αύξηση του ορίου τζίρου για την απαλλαγή από το ΦΠΑ, από το ποσό των 5.000 ευρώ που ισχύει σήμερα, σε αυτό του κοινοτικού μέσου όρου που είναι γύρω στις 25.000 ευρώ. Με τον τρόπο αυτό η πλειοψηφία των δικηγόρων τίθεται αυτομάτως εκτός ΦΠΑ. Η συζήτηση για την απαλλαγή από το ΦΠΑ των μικρών επιχειρήσεων με τζίρους κάτω των 25.000 ευρώ είχε ξεκινήσει στο υπουργείο οικονομικών τον Ιούνιο του 2013, μετά από σχετική πρόταση του ΔΝΤ, αλλά για κάποιο λόγο δεν έχει ληφθεί σχετική απόφαση μέχρι σήμερα.

(γ) Να γίνει προσπάθεια, με κάθε δυνατό τρόπο, για τη μείωση του συντελεστή ΦΠΑ στο κατώτατο δυνατό ύψος, εφόσον φυσικά δεν επιτύχουν όσα αναφέρονται παραπάνω (ή μέχρι να υπάρξει σχετικό θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα).

10. Δικαστική προσφυγή κατά του τέλους επιτηδεύματος

            Το τέλος επιτηδεύματος αποτελεί πολύ σοβαρό ζήτημα, καθώς, πέρα από το ότι αποτελεί ήδη ένα σοβαρό βάρος για κάθε δικηγόρο, μελλοντικά το ύψος τους μπορεί να προσαυξάνεται κατά το δοκούν, ανάλογα με τα κενά του κρατικού προϋπολογισμού. Ήδη η πρώτη προσαύξηση έγινε από τα 500 ευρώ στα 650 ευρώ και οροφή δεν υπάρχει. Όσο συνεχίζει να υφίσταται το «τέλος επιτηδεύματος» μπορεί να προσαυξηθεί και στα 1.000 ευρώ και στα 2.000 και στα 3.000 ευρώ. Και μάλιστα μπορεί να οδηγήσει το υπουργείο οικονομικών και στην πρόβλεψη νέων αντίστοιχων «τελών», όπως το σχεδιαζόμενο «τέλος κατοχής ΑΦΜ». Σημειώνεται ότι με σειρά αποφάσεων του ΣτΕ (2527, 2528, 2529, 2530/2013) το τέλος επιτηδεύματος κρίθηκε μεν ως συνταγματικό (βλ. το σκεπτικό της απόφασης εδώ:http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/15952), πλην όμως έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες και τα οικονομικά δεδομένα επί τη βάσει των οποίων εκδόθηκαν αυτές οι αποφάσεις του ΣτΕ. Στην αιτιολογική έκθεση του ν. 3986/2011, με τον οποίο θεσμοθετήθηκε το τέλος επιτηδεύματος, αναφερόταν η επιβολή του έγινε μετά τη διαπίστωση «ότι πολύ μεγάλος αριθμός των εν λόγω κατηγοριών φορολογουμένων δηλώνουν καθαρά κέρδη κάτω του αφορολογήτου ορίου». Το σκεπτικό αυτό υιοθετείται και από το ΣτΕ. Σήμερα όμως, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Καταρχήν το αφορολόγητο των 5.000 ευρώ έχει καταργηθεί και πλέον φορολογούμαστε από το 1ο ευρώ και μάλιστα με 26% κατώτατο συντελεστή και στο πραγματικό και στο τεκμαρτό εισόδημα. Επίσης, το ύψος του τέλους επιτηδεύματος έχει αυξηθεί από τα 500 στα 650 ευρώ. Και τέλος, οι οικονομικές και επαγγελματικές συνθήκες έχουν επιδεινωθεί σε σχέση με το χρόνο έκδοσης των αποφάσεων του ΣτΕ. Συνεπώς, υπάρχει η νομική βάση για την εκ νέου δικαστική προσφυγή κατά του τέλους επιτηδεύματος.

Προτείνουμε:

Να ασκηθεί θεσμικά νέα δικαστική προσφυγή κατά του τέλους επιτηδεύματος, με επίκληση των νέων δυσμενέστερων συνθηκών, η οποία μπορεί να λάβει, είτε τη μορφή αιτήσεως ακυρώσεως στο ΣτΕ κατά μίας εκτελεστής διοικητικής πράξης που θα αφορά το τέλος επιτηδεύματος (π.χ. μιας απόφασης για την αύξησή του ή για την παράταση της χρονικής του ισχύος, η οποία λήγει το 2014), είτε να σωρευθεί σε μία προσφυγή κατά του εκκαθαριστικού σημειώματος, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το τέλος επιτηδεύματος.

11. Θέσπιση απλούστερης φορολογικής νομοθεσίας

            Η αύξηση της φορολογικής γραφειοκρατίας τα τελευταία έτη είναι κατακόρυφη και εξοντωτική, ειδικά για δικηγόρους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να απευθυνθούν σε λογιστή. Πέρα από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος, υποχρεούμαστε να υποβάλουμε 5 δηλώσεις ΦΠΑ (περιοδικές και εκκαθαριστική), 7 δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων (προσωρινές και οριστική), καθώς πλέον η παρακράτηση φόρου είναι από το 1ο ευρώ και αναγκαζόμαστε σε παρακράτηση ακόμα και στην αμοιβή του δικαστικού επιμελητή ή του λογιστή μας, 12 μηνιαίες συγκεντρωτικές καταστάσεις (για το 2014 μπορεί να είναι «μόνο» 4 αντί για 12) και μία ετήσια κατάσταση με τις έγγραφες συμφωνίες αμοιβών με τους πελάτες μας.

            Οι περισσότεροι νέοι (αλλά και παλαιότεροι) δικηγόροι προσπαθούν να τηρούν από μόνοι τους τις φορολογικές τους υποχρεώσεις (χωρίς λογιστή), άλλοι διότι αδυνατούν οικονομικά να προσφύγουν σε λογιστή και άλλοι διότι βλέπουν ότι ακόμη και οι λογιστές αδυνατούν να παρακολουθούν τις αλλαγές που γίνονται στη φορολογία, με αποτέλεσμα να γίνονται λάθη. Όμως, η φορολογική γραφειοκρατία συνεχώς αυξάνεται, σε σημείο που οι δικηγόροι, οι οποίοι προσπαθούν από μόνοι τους να τηρούν τις φορολογικές – λογιστικές τους υποχρεώσεις, να αναλώνουν ένα μεγάλο μέρος του παραγωγικού τους χρόνου για την παρακολούθηση της φορολογικής νομοθεσίας και την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή.

            Είναι προφανές, ότι καθίσταται απολύτως αναγκαία η θέσπιση μιας απλούστερης φορολογικής διαδικασίας για μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες με χαμηλούς τζίρους (π.χ. κάτω από 25.000 ευρώ). Με απλές διατάξεις για την τήρηση των βιβλίων μας, χωρίς έντυπο Ε3 (ή έστω με ένα απλοποιημένο μονοσέλιδο Ε3), με εξαίρεση από το ΦΠΑ (ή έστω με την υποχρέωση υποβολής μόνο εκκαθαριστικής δήλωσης ΦΠΑ και όχι περιοδικών δηλώσεων), με την κατάργηση της υποχρέωσης υποβολής συγκεντρωτικών καταστάσεων ανά μήνα (ή έστω με την υποχρέωση υποβολής ετήσιας), με την κατάργηση της υποχρέωσης υποβολής ετήσιας κατάστασης εγγράφων συμφωνιών με τους πελάτες μας κλπ. Μία απλή φορολογική διαδικασία «deminimis».

Προτείνουμε:

Να συνταχθεί μία ολοκληρωμένη πρόταση προς το υπουργείο οικονομικών, προκειμένου να θεσπιστεί νομοθετικά ένα απλούστερο καθεστώς φορολογικών διαδικασιών για ελεύθερους επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις με χαμηλούς τζίρους.

12. Δικαστική προσφυγή κατά των μηνιαίων συγκεντρωτικών καταστάσεων

            Με την απόφαση ΠΟΛ 1022/31-1-2014 (ΦΕΚ Β΄ 179) του ΓΓ δημοσίων εσόδων προβλέφθηκε η υποχρέωση των ελεύθερων επαγγελματικών να υποβάλλουν μηνιαίως συγκεντρωτικές καταστάσεις εσόδων και τριμηνιαίως συγκεντρωτικές καταστάσεις δαπανών στη ΓΓΠΣ με ηλεκτρονική μορφή, στις οποίες καταχωρούνται όλα τα έσοδα (τιμολόγια και αποδείξεις) από το 1ο ευρώ (καταργείται το όριο των 300 ευρώ) και όλα σχεδόν τα έξοδα, με μικρές εξαιρέσεις. Μετά από πολλές πιέσεις, μόνο για φέτος, εξετάζεται και οι συγκεντρωτικές καταστάσεις εσόδων να υποβληθούν ανά τρίμηνο και όχι ανά μήνα.

            Και στις δύο περιπτώσεις πάντως, πρόκειται για τη θέσπιση μιας νέας υπέρμετρης φορολογικής γραφειοκρατίας, η οποία θα μας επιβαρύνει όλους και μάλιστα άσκοπα. Ειδικά τους δικηγόρους με χαμηλούς τζίρους, η οποίοι θα μπαίνουν στη διαδικασία σύνταξης των καταστάσεων αυτών για να δηλώσουν μία δύο αποδείξεις το μήνα ή ένα λογαριασμό ρεύματος ή τηλεφώνου το τρίμηνο. Η ΠΟΛ 1022 πάσχει νομικά σε δύο επίπεδα. Καταρχήν σε επίπεδο νομοθετικής εξουσιοδότησης, καθώς η εξουσιοδοτική διάταξη παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 14 του ν. 4174/2013, όπως προστέθηκαν με την παράγραφο 5 του άρθρου 42 του ν. 4223/2013 (ΦΕΚ Α΄ 287) είναι γενική και αόριστη. Και επιπλέον και σε ουσιαστικό επίπεδο, διότι με την απόφαση αυτή παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, καθώς τίθενται υπέρμετρες υποχρεώσεις στο φορολογούμενο (ειδικά σε όσους έχουν χαμηλούς τζίρους), χωρίς να επέρχονται αντίστοιχα αποτελέσματα προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Η επιβολή της ίδιας μηνιαίας υποχρέωσης σε όλους ανεξαιρέτως, χωρίς την πρόβλεψη ουσιαστικών κριτηρίων, όπως το όριο του τζίρου, ή ο αριθμός των καταχωρούμενων τιμολογίων και η έλλειψη διαβάθμισης της υποχρέωσης (μήνας, τρίμηνο, έτος) επί τη βάσει ουσιαστικών κριτηρίων (π.χ. όριο τζίρου), μπορεί να θεωρηθούν ότι συνιστούν προσβολή της αρχής της αναλογικότητας.

Προτείνουμε:

Να ασκηθεί αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ κατά της ΠΟΛ 1022/2014, μέχρι τις 31-3-2014 (προθεσμία 60 ημέρες από τη δημοσίευσή της στο ΦΕΚ). Το ζήτημα είναι εξαιρετικά επείγον, καθώς η προθεσμία εκπνέει σύντομα.

Η προθεσμία εξέπνευσε μεν τελικά, πλην όμως εκδόθηκε νέα ΠΟΛ για το ίδιο θέμα. Η ΠΟΛ 1072/2014 (ΦΕΚ Β΄ 691/19-03-2014), με την οποία τροποποιείται η ΠΟΛ 1022/2014. Την νέα αυτή ΠΟΛ μπορούμε να την προσβάλλουμε αυτοτελώς (με συμπροσβαλλόμενη την αρχική ΠΟΛ 1022), για τους ίδιους λόγους, καθώς αντικαθίσταται ολόκληρη η διάταξη για το χρόνο υποβολής των συγκεντρωτικών καταστάσεων (κάθε μήνα), η οποία είναι και αυτή που δημιουργεί το συνταγματικό πρόβλημα. Προτείνουμε λοιπόν να ασκηθεί αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ κατά της ΠΟΛ 1072/2014, μέχρι τις 19-5-2014 (προθεσμία 60 ημέρες από τη δημοσίευσή της στο ΦΕΚ), με συμπροσβαλλόμενη την ΠΟΛ 1022/2014.

13. Κατάργηση της φορολόγησης των εκλογικών αποζημιώσεων

Ήδη από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, καθιερώθηκε η φορολόγηση των εκλογικών αποζημιώσεων, που μέχρι τότε θεωρούνταν ως αποζημίωση και όχι ως φορολογητέο εισόδημα. Ήδη από τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, διαπιστώθηκε σημαντική μείωση του ύψους της ημερήσιας αποζημίωσης, με αποτέλεσμα μετά τη φορολόγηση και την παρακράτηση φόρου να παραμένει, ως καθαρή πλέον αποζημίωση, ένα ελάχιστο ποσό, το οποίο με δυσκολία ανταποκρίνεται πλέον στα καθήκοντα του αντιπροσώπου δικαστικής αρχής. Ειδικά στις επερχόμενες εκλογές (τριπλές με πιθανότητα τετραπλών), η σύγκριση μεταξύ, από τη μία πλευρά της κόπωσης, της ευθύνης, των ωρών προετοιμασίας, των ωρών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή και έκδοση των αποτελεσμάτων και από την άλλη πλευρά του καθαρού ποσού, μετά από την παρακράτηση και τη φορολόγηση της εκλογικής αποζημίωσης, θα είναι έντονα αρνητική.

                        Σε νομικό επίπεδο, κατά πάγια νομολογία του ΣτΕ, τα ποσά που καταβάλλονται ως αποζημίωση ή επίδομα και τα οποία, κατά το νόμο ή από τη φύση τους, προορίζονται να καλύψουν δαπάνες, στις οποίες υποβάλλεται κάποιος για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, δεν αποτελούν εισόδημα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από τις παροχές αυτές ωφελείται έμμεσα ο δικαιούχος.

Προτείνουμε:

(α) Να προταθεί θεσμικά η άρνηση αποστολής των αιτήσεων προτίμησης και εξαίρεσης προς τον ΑΠ από όλους τους συλλόγους και η άρνηση παραλαβής των διορισμών από όλους τους δικηγόρους, με αντίστοιχή κάλυψή τους από τους συλλόγους τους, αφότου πρώτα ενημερωθεί σχετικά ο εισαγγελέας του ΑΠ, δια μέσου της αρμόδιας γραμματείας αυτού, καθώς και ο υπουργείο οικονομικών.

(β) Σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το αίτημά μας, προτείνουμε να συνταχθεί μία πρότυπη προσφυγή κατά της φορολόγησης της εκλογικής αποζημιώσεως (η οποία μπορεί να ενσωματωθεί ως ειδικός λόγος σε προσφυγή κατά του εκκαθαριστικού σημειώματος), προκειμένου να ασκηθούν προσφυγές μαζικά από όλους τους συναδέλφους που θα διοριστούν δικαστικοί αντιπρόσωποι.

Γ. ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ

14. Δικαστική προσφυγή κατά του κόστους πρόσβασης στη δικαιοσύνη

            Κατά την τελευταία τριετία έχει θεσπιστεί πλήθος διατάξεων που αυξάνουν υπέρμετρα το κόστος πρόσβασης των πολιτών στη δικαιοσύνη. Πέρα από την επιβολή του ΦΠΑ στις δικηγορικές υπηρεσίες, είχαμε την αύξηση του δικαστικού ενσήμου, την πρόβλεψη δικαστικού ενσήμου και στις αναγνωριστικές εισφορές, τη θέσπιση παραβόλων σε όλες τις διαδικασίες και μάλιστα σε υπερβολικά υψηλά ποσά (όπως λ.χ. από 5 ευρώ σε 150 ευρώ ή αναλογικό παράβολο 2% στις φορολογικές διαφορές). Στις διατάξεις αυτές ήρθε να προστεθεί και το άρθρο 61 παρ. 4 του νέου κώδικα δικηγόρων (ν. 4194/2013), το οποίο προέβλεψε το απαράδεκτο της διαδικαστικής πράξης σε περίπτωση που δεν κατατεθεί από το δικηγόρο το αντίστοιχο γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών κρατήσεων. Μάλιστα, προβλέφθηκαν αυστηρές ποινές για την περίπτωση της μη καταβολής του γραμματίου, όπως πειθαρχικές διώξεις, επιβολή προστίμων, είσπραξη διά του ΚΕΔΕ, διαβίβαση στοιχείων στον οικονομικό εισαγγελέα κλπ.

            Όλες οι παραπάνω διατάξεις είχαν ως αποτέλεσμα την υπέρμετρη αύξηση τους κόστους πρόσβασης του πολίτη στη δικαιοσύνη, η οποία προσβάλει το δικαίωμα εννόμου προστασίας όπως κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ. Για δε το άρθρο 61 παρ. 4 του κώδικα δικηγόρων, η έκθεση της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής επισημαίνει την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως αυτής, επικαλούμενη την απόφαση 33/1995 του ΑΕΔ, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική αντίστοιχη διάταξη του προηγούμενου κώδικα δικηγόρων. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης του ΑΕΔ, «δεν συνάπτεται με την κατά το Σύνταγμα λειτουργία των δικαστηρίων και την απονομή από αυτά της δικαιοσύνης η είσπραξη των ασφαλιστικών εισφορών των ασφαλιστικών ταμείων των δικηγόρων ή η περιστολή της φοροδιαφυγής των δικηγόρων. Επομένως, η διάταξη της παρ. 6 του άρθρου 96 ν.δ. 3026/1954 αντίκειται στην παρ. 1 του άρθρου 20 του Συντάγματος». Το σκεπτικό της απόφασης του ΑΕΔ δεν έχει εφαρμογή μόνο στις επιβαρύνσεις του άρθρου 61 παρ. 4 του κώδικα δικηγόρων, αλλά και σε κάθε οικονομικό βάρος που δεν συνδέεται με την απονομή της δικαιοσύνης και επιβαρύνει την πρόσβαση του πολίτη σε αυτή, προσβάλλοντας το δικαίωμα εννόμου προστασίας.

            Περιττό βέβαια να σημειωθεί ότι οι υπέρογκες αυτές επιβαρύνσεις στο κόστος πρόσβασης στη δικαιοσύνη έχουν περιορίσει κατά πολύ τη δικηγορική ύλη, καθώς οι πολίτες δεν δύνανται πλέον να προσφεύγουν στα δικαστήρια λόγω υψηλού κόστους, αλλά και τις αμοιβές μας για τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους εντολείς μας, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό των χρημάτων που λαμβάνουμε από αυτούς αφορά ΦΠΑ, παράβολα, εισφορές κλπ.

Προτείνουμε:

(α) Να συνταχθεί ένα πρότυπο δικόγραφο, το οποίο θα προσβάλει νομικά όλα τα οικονομικά βάρη που αυξάνουν υπέρμετρα το κόστος πρόσβασης στη δικαιοσύνη και να επιλεγεί μία υπόθεση ή ακόμα και να δημιουργηθεί τεχνητά μία «διαφορά», μία δίκη, στην οποία δεν θα καταβληθεί κανένα από τα προβλεπόμενα οικονομικά βάρη (παράβολα, δικαστικά ένσημα, γραμμάτια εισφορών κλπ.), προκειμένου να προβληθεί η αντισυνταγματικότητα των βαρών αυτών, λόγω της προσβολής του δικαιώματος εννόμου προστασίας, με «οδηγό» την απόφαση 33/1995 του ΑΕΔ. Σε περίπτωση που οι αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων είναι αρνητικές (υπέρ της συνταγματικότητας), να ασκηθεί προσφυγή στο ΕΔΔΑ.

(β) Να συνταχθεί μία πρόταση για τη νομοθετική τροποποίηση του άρθρου 61 του κώδικα δικηγόρων, η οποία θα κινείται σε δύο άξονες: (i) Στην κατάργηση του προβλεπόμενου απαραδέκτου της παραγράφου 4 και (ii) στην αποσύνδεση της υποχρέωσης προκαταβολής των εισφορών, κρατήσεων κλπ. από το πρόσωπο του δικηγόρου και στη σύνδεσή του με το πρόσωπο του διαδίκου. Ειδικότερα, θα πρέπει η καταβολή των παραπάνω οικονομικών βαρών να μην αποτελεί πλέον υποχρέωση του δικηγόρου (με την επιβολή σε βάρος του όλων των πειθαρχικών και καταδιωκτικών μέτρων που προαναφέρθηκαν), αλλά υποχρέωση του διαδίκου, ο οποίος θα είναι υπεύθυνος για την καταβολή των οικονομικών αυτών βαρών, είτε ως προκαταβολή είτε ως δικαστικά έξοδα.

15. Διαφάνεια ως προς τις αναθέσεις συμβάσεων των δικηγορικών συλλόγων

            Η διαδικασία αναθέσεως πάσης φύσεων έργων, προμηθειών, υπηρεσιών, μελετών κλπ. εκ μέρους των δικηγορικών συλλόγων διαπνέεται από ένα ασαφές πλαίσιο, το οποίο είναι άγνωστο εάν τηρείται. Δεδομένου ότι οι δικηγορικοί σύλλογοι αποτελούν ΝΠΔΔ και έχουν ως έργο τους την προάσπιση της νομιμότητας, θα πρέπει να ακολουθούν τις νόμιμες διαδικασίες προσλήψεων, αναθέσεων συμβάσεων σε τρίτους κλπ. Ως εκ περισσού πρέπει να αναφερθεί ότι κρίνεται αναγκαία η ανάρτηση έστω στην ιστοσελίδα των διαδικτυακών τόπων των δικηγορικών συλλόγων, των αποφάσεων με οικονομικό αντάλλαγμα και των προκηρύξεων διαγωνισμών. Οι διαγωνισμοί μπορούν να αφορούν, στην πρόσληψη προσωπικού, στις προμήθειες, μελέτες, κατασκευές, μισθώσεις, υπηρεσίες κ.ά. Το σύνολο πλέον των δικηγορικών συλλόγων τηρεί ιστοσελίδα, οπότε θα είναι δυνατό, ανέξοδα και κατά πλήρη τήρηση των όρων της διαφάνειας, να δημοσιεύεται κάθε απόφαση που έχει ή πρόκειται να έχει οικονομικό αντικείμενο, είτε εις βάρος του προϋπολογισμού είτε υπέρ του προϋπολογισμού έκαστου συλλόγου.

Προτείνουμε:

Να δημιουργηθεί σύνδεσμος στους ιστότοπους των δικηγορικών συλλόγων της χώρας, ώστε να δημοσιεύονται προκηρύξεις πάσης φύσεως διαγωνισμών καθώς και ανάρτησης αποφάσεων με οικονομικό αντάλλαγμα.

16. Ακύρωση της τροποποίησης για το δικαστικό ένσημο στις αναγνωριστικές αγωγές

Είναι γνωστό ότι πολλές υποθέσεις που άγονται στα δικαστήρια φέρουν χαρακτήρα έντονης αμφισβήτησης ως προς τη βασιμότητά τους, πολλές εξ αυτών θέτουν οριακά ζητήματα ουσιαστικής ή νομικής βασιμότητας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο δικαστής κρίνοντας το αντικείμενο μπορεί να περιορίσει εξαιρετικά το επιδικασθέν κεφάλαιο σε σχέση με το αιτηθέν. Με την επιβολή του δικαστικού ενσήμου σε ένα μεγάλο πλήθος αναγνωριστικών αγωγών, έχει παρατηρηθεί πλήρης αδυναμία κάλυψής του από τους ενάγοντες. Εκτός της επιβολής του δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές (πλην των γνωστών εξαιρέσεων), το ποσό του δικαστικού ενσήμου διπλασιάστηκε, με αποτέλεσμα να καθίσταται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη προνόμιο που άπτεται της οικονομικής ρευστότητας του ενάγοντος. Έχει εξάλλου παρατηρηθεί στο σύνολο των δικαστηρίων της χώρας, εξαιρετικά σημαντική μείωση των εκδικαζόμενων αγωγών, με πλήθος υποθέσεων ανά ημέρα να αναβάλλονται και να ματαιώνονται. Πέραν της αδυναμίας πρόσβασης στη δικαιοσύνη, η επιβολή αυτών των μέτρων, καθιστά πλέον επισφαλή και μειωμένη τη δικηγορική αμοιβή, αφού πολλές φορές συνάδελφοι εξαναγκάζονται να εισπράττουν ποσά λιγότερα του ενδεικτικού ποσού αμοιβής του γραμματίου, αφού μετακυλούν τα έξοδα στην αμοιβή τους, προκειμένου να διατηρήσουν τον εντολέα.

Το ζήτημα της αύξησης του δικαστικού ενσήμου και της επιβολής δικαστικού ενσήμου και στις αναγνωριστικές αγωγές έχει βρει μερίδα δικαστών αντίθετο ως προς τη συνταγματικότητά του, με αποτέλεσμα να καθίσταται βέβαιο ότι για το ζήτημα θα κληθούν σύντομα να αποφασίσουν τα ανώτατα δικαστήρια της Χώρας. Ομοίως, συντόμως θα τεθεί σε δικαστική κρίση η συνταγματικότητα της επιβολής των παραβόλων, για την άσκηση της έφεσης και αναίρεσης. Τα μέτρα αυτά είναι ιδιαίτερα επαχθή και θεσμοθετήθηκαν σε μία περίοδο που τα λοιπά έξοδα (ενδεικτικά το κόστος των μεγαρόσημων) αυξήθηκαν, ενώ η δικηγορική ύλη μειώθηκε δραματικά και η οικονομική δύναμη των πολιτών επίσης.

Προτείνουμε:

Να επιδιωχθεί η νομοθετική κατάργηση ή η δικαστική ακύρωση της επιβολής δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές, κάτι το οποίο δεν θα αποφέρει μείωση των εσόδων του δημοσίου, δεδομένου ότι για τον εκτελεστήριο τίτλο θα απαιτηθεί η καταβολή δικαστικού ενσήμου (στη διαταγή πληρωμής βάσει της αποφάσεως), οπότε και το επιδικασθέν κεφάλαιο θα είναι πλέον εκκαθαρισμένο και βέβαιο.

17. Προσαύξηση του διανεμόμενου μερίσματος

            Η κατάργηση της υποχρεωτικής παράστασης δικηγόρου στα συμβόλαια, καθώς και άλλες αιτίες, είχαν ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του μερίσματος που καταβάλλεται στους δικηγόρους από τους συλλόγους. Είναι λοιπόν αναγκαίο να αναζητηθούν νέοι πόροι για τη «χρηματοδότηση» του διανεμόμενου μερίσματος ή και να γίνει ριζική αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού και διάθεσής του.

Προτείνουμε:

(α) Να καταργηθεί η διάθεση μερίσματος σε δικηγόρους προ του 1993 (παλαιούς ασφαλισμένους), με σκοπό να προσαυξηθεί το μέρισμα των δικηγόρων μετά το 1993 (νέων ασφαλισμένων). Με τον τρόπο αυτό θα αποκατασταθεί εν μέρει η παράλογη νομοθετική ανισορροπία στις ασφαλιστικές εισφορές των παλαιών και των νέων ασφαλισμένων, καθώς όπως προαναφέρθηκε, οι νέοι ασφαλισμένοι άνω της 5αετίας πληρώνουν περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές από τους παλαιούς ασφαλισμένους.

(β) Να αναζητηθούν νέες πηγές «χρηματοδότησης» για την προσαύξηση του ύψους του διανεμόμενου μερίσματος. Ενδεικτικά προτείνουμε, οι τόκοι που εισπράττουν οι σύλλογοι από την τοποθέτηση των χρηματικών ποσών της παρακράτησης φόρου εισοδήματος 15%, την οποία διενεργούν κατά την έκδοση των γραμματίων προείσπραξης – εισφορών, μέχρι την απόδοσή τους στο δημόσιο (δηλαδή τόκοι έως και δύο μηνών) ή στο ΕΤΑΑ, να μην προσαυξάνουν τους πόρους των συλλόγων, αλλά να προσαυξάνουν το ποσό του διανεμόμενου μερίσματος.

  1. Θεσμοθέτηση μιας νομικής ομάδας από δικηγόρους εξειδικευμένους στο δημόσιο δίκαιο

            Τελευταίο αφήσαμε ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα που αφορούν στη θεσμική μας εκπροσώπηση και στην αποτελεσματική προάσπιση των δικαιωμάτων μας που προσβάλλονται από σειρά νομοθετικών μέτρων σε βάρος του κλάδου μας. Την τελευταία τριετία κατέστη εμφανής η έλλειψη ενός θεσμικού οργάνου σε επίπεδο Ολομέλειας ή σε επίπεδο των «μεγάλων» δικηγορικών συλλόγων. Ενός οργάνου με αντικείμενο την κατάθεση νομοθετικών προτάσεων προς τα υπουργεία για ζητήματα που αφορούν τους δικηγόρους ή την απονομή της δικαιοσύνης, την κατάθεση προτάσεων σε νομοσχέδια που περιλαμβάνουν διατάξεις που αφορούν τους δικηγόρους ή τη δικαιοσύνη, την έγκαιρη και αξιόπιστη ενημέρωση των δικηγόρων σχετικά με φορολογικά ιδίως ζητήματα, την έγκαιρη και αποτελεσματική δικαστική προσφυγή, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, κατά όλων των μέτρων (και ιδίως των φορολογικών) τα οποία προσβάλλουν τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, αλλά και την ίδια την αξιοπρέπειά μας ως συλλειτουργών της δικαιοσύνης. Η απουσία ενός τέτοιου οργάνου «κρούσης», μια ομάδας δικηγόρων με εξειδίκευση στο δημόσιο (διοικητικό και φορολογικό), στο κοινοτικό και στο διεθνές δίκαιο, ήταν παραπάνω από εμφανής την τελευταία τριετία, καθώς όλα τα μέτρα σε βάρος του κλάδου μας εφαρμόστηκαν χωρίς καμία επιστημονική αντίκρουση από μέρους μας, χωρίς καμία δικαστική αντίδραση, ιδίως σε διεθνές επίπεδο, ενώ ορισμένες δικαστικές προσφυγές ασκήθηκαν, είτε για το «θεαθήναι», όντας εμφανώς απαράδεκτες (π.χ. αιτήσεως ακυρώσεως στο ΣτΕ που προσέβαλαν νόμους και όχι διοικητικές πράξεις), είτε χωρίς να προβάλουν τους κατάλληλους λόγους, που θα οδηγούσαν σε ενδεχόμενη δικαστική αποδοχή τους, είτε, τέλος, ασκήθηκαν χωρίς στρατηγική, δηλαδή χωρίς να επιλεγούν κατάλληλα άτομα ως αιτούντες ή προσφεύγοντες (με μεγάλη οικονομική αδυναμία), προκειμένου να «εξαναγκάσουν» το δικαστή σε έκδοση θετικών αποφάσεων που θα διέπλαθαν σχετική, ευνοϊκή για όλο τον κλάδο, νομολογία.

Προτείνουμε:

Να συσταθεί σε πανελλήνιο επίπεδο, υπό την αιγίδα της Ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων ή έστω σε επίπεδο των μεγάλων δικηγορικών συλλόγων (Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Πειραιώς, Λάρισας), ένα θεσμικό όργανο, μία ομάδα νομικών συμβούλων, με εξειδίκευση στο δημόσιο (διοικητικό, φορολογικό, κοινωνικοασφαλιστικό), στο κοινοτικό και στο διεθνές δίκαιο, οι οποίοι θα επιλεγούν αξιοκρατικά, με οποιαδήποτε διαφανή διαδικασία. Αντικείμενο της ομάδας αυτής θα πρέπει να είναι, όπως προαναφέρθηκε, η κατάθεση νομοθετικών προτάσεων προς τα υπουργεία για ζητήματα που αφορούν τους δικηγόρους ή την απονομή της δικαιοσύνης, η κατάθεση προτάσεων σε νομοσχέδια που περιλαμβάνουν διατάξεις που αφορούν τους δικηγόρους ή τη δικαιοσύνη, η έγκαιρη και αξιόπιστη ενημέρωση των δικηγόρων σχετικά με φορολογικά ιδίως ζητήματα και κυρίως η έγκαιρη και αποτελεσματική δικαστική προσφυγή, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, κατά όλων των μέτρων (και ιδίως των φορολογικών) τα οποία προσβάλλουν τον κλάδο μας.

ΠΗΓΗ – http://panhelleniclawyersassociation.wordpress.com

Advertisements

One thought on “ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΔ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s